تنهاییِ من و دوریِ من !

تو پیشِ من از هزار پیروزی عزیزتری ، و در دلِ من از همه افتخارهای این جهان شیرین تری .

شکست ! شکستِ من !

خودشناسیِ من و سرپیچیِ من !

از توست که میدانم هنوز جوانم و پای چابک دارم .

و به دامِ تاجِ شمشادِ پژمرده نمی افتم .

در توست که به تنهایی رسیده ام ، و لذت رانده شدن و دشنام شنیدن را چشیده ام .

شکست ! شکستِ من !

شمشیر و سپرِ درخشان من !

در چشمانِ تو خوانده ام که بر تخت نشستن یعنی برده شدن ، و فهمیده شدن یعنی هموار شدن و دریافته شدن یعنی به نهایت خود رسیدن و مانند میوه رسیده ای به زمین افتادن و خورده شدن .

شکست ! شکستِ من !

همراهِ دلاورِ من ،

تو سروده های مرا خواهی شنید و فریادهای مرا ، و سکون مرا ، و هیچ کس جز تو با من سخن نخواهد گفت از تپشِ بالها ، و خیزشِ موجها ، و از کوههایی که شباهنگام می سوزند ، و تنها توئی که از شیبِ صخره روحِ من بالا می آیی .

شکست ! شکستِ من !

دلیریِ بی مرگ من !

من و تو با طوفان خواهیم خندید ، و با هم گورِ همه آنهایی را که در ما میمیرند خواهیم کَند ، و با اراده در آفتاب خواهیم ایستاد و خطرناک خواهیم بود .

هرکس کو دور ماند از اصل خویش

باز جوید روزگار وصل خویش 

باز هم با مطلبی زیبا نوشتن را آغاز خواهم کرد و باز هم به جمع زیبای شما خواهم بر گشت باشد که دیدارها تازه شود و دوستان گذشته را بازیابم و دوستانی جدید بیابم تا آرامی روانم را با شما پیدا کنم ...

آمده ام 

         آرام چشم بگشا

                       مرا ببین آمده ام

                                      آمده ام تا از فراسوی زمان با تو بگویم

                                              دیده بگشا که زمان میگذرد و تو در سکونی

                                                            آمده ام دستانت را بگیرم تا سرود پرواز سر دهیم

                                                                                             بیا و با من باش

                                                                               آسمان آبی ست

                                                       پرواز را دوباره به یاد بیاور

                                    من آمده ام تا دوباره آرام گیرم

                 دستت را بده تا برمیم ....

سلام دوستان

مدتی هست که وقت نمیکنم بیام و وبلاگم رو به روز کنم

ولی به رودی به جوع زیبای شما خواهم برگشت و با شما خواهم بود

ممنون از دوستانی که به یاد من بودند

بدرود

روی تو گل انداخت ز شرم گنه ما

ما از گل روی تو خجالت نکشیدیم

خال لب تو دانه ما بود و صد افسوس

دنبال دانه به هر دام پریدیم